Warszawa Czyta: darmowa wymienialnia książek.

Wspaniała akcja. Grupę kilkunastu nieznających się osób połączyła miłość do czytania. Postanowili w nieprzeciętny sposób zachęcić warszawiaków do czytania. Czytanie jest początkiem, wstępem do dyskusji. Rozmowy mają pomóc zrozumieć Warszawę, odkryć, czego jej brakuje, jak ją zmienić na lepsze, pobudzić do działania.

PeopleRead.me też tam będzie. I pamiętajcie, że u nas wymieniać i dzielić się książkami możecie niezależnie od dnia, pogody, czy stanu ducha. Zapraszamy Was naszych czytelni, a Wy zapraszajcie swoich znajomych.

Jak czytają Rosjanie?

Wiecie jak czytają Rosjanie?

  • 70% czytelników książek w Rosji sięga po wersje elektroniczne – statystyka tak wielka, że aż trudna do przyjecia.
  • Spośród nich 42% korzysta po prostu z komputera domowego, ale aż 38% sięga po czytnik e-booków, tylko 21% po tablet.
  • Aż 92% ściąga po prostu książki z netu – a tylko 15% kupuje.

Dlatego my też tam jesteśmy. Zapraszamy do naszego rosyjskiego PeopeRead.me.

 

Co czyta David Bowie?

Zdziwicie się jakie książki czyta ikona rockowej muzyki. Jego biblioteka liczy sobie 70 tysięcy pozycji. Oto lista 100 ulubionych lektur Davida Bowiego:

1. Susan Jacoby “The Age of American Unreason” (2008)
2. Junot Diaz „Krótki i niezwykły żywot Oscara Wao” (2007)
3. Tom Stoppard “The Coast of Utopia (trilogy)” (2007)
4. John Savage “Teenage: The Creation of Youth 1875-1945” (2007)
5. Sarah Waters „Złodziejka” (2002)
6. Christopher Hitchens “The Trial of Henry Kissinger” (2001)
7. Lawrence Weschler “Mr. Wilson’s Cabinet of Wonder” (1997)
8. Orlando Figes “Tragedia narodu. Rewolucja rosyjska 1891-1924” (1997)
9. Rupert Thomson “The Insult” (1996)
10. Michael Chabon “Cudowni chłopcy” (1995)
11. Howard Norman “The Bird Artist” (1994)
12. Anatole Broyard “Kafka Was The Rage: A Greenwich Village Memoir” (1993)
13. Arthur C. Danto “Beyond the Brillo Box: The Visual Arts in Post-Historical Perspective” (1992)
14. Camille Paglia “Seksualne persony. Sztuka i dekadencja od Neferetiti do Emily Dickinson” (1990)
15. Richard Cork “David Bomberg” (1988)
16. Peter Guralnick “Sweet Soul Music: Rhythm and Blues and the Southern Dream of Freedom” (1986)
17. Bruce Chatwin „Pieśni stworzenia” (1986)
18. Peter Ackroyd “Hawksmoor” (1985)
19. Gerri Hirshey “Nowhere To Run: The Story of Soul Music” (1984)
20. Angela Carter “Wieczory cyrkowe” (1984)
21. Martin Amis “Forsa” (1984)
22. Don DeLillo “Biały szum” (1984)
23. Julian Barnes “Papuga Flauberta” (1984)
24. Charles White “The Life and Times of Little Richard” (1984)
25. Howard Zinn “A People’s History of the United States” (1980)
26. John Kennedy Toole “Sprzysiężenie głupców” (1980)
27. David Sylvester “Rozmowy z Francisem Baconem. Brutalność faktu” (1980)
28. Arthur Koestler „Ciemność w południe” (1980)
29. Anthony Burgess “Earthly Powers” (1980)
30. antologia komiksowa “Raw” (1980-91)
31. magazyn komiksowy “Viz” (1979 – )
32. Elaine Pagels “Ewangelie gnostyckie” (1979)
33. Fran Lebowitz “Metropolitan Life” (1978)
34. Ian McEwan “W pościel” (1978)
35. “Writers at Work: The Paris Review Interviews” pod redakcją Malcolma Cowleya (1977)
36. Julian Jaynes “The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind” (1976)
37. Ed Saunders “Tales of Beatnik Glory” (1975)
38. Greil Marcus „Mystery Train” (1975)
39. Frank O’Hara “Selected Poems” (1974)
40. Otto Friedrich “Before the Deluge: A Portrait of Berlin in the 1920s” (1972)
41. George Steiner “W zamku Sinobrodego. Kilka uwag w kwestii przedefiniowania kultury” (1971)
42. Peter Sadecky “Octobriana and the Russian Underground” (1971)
43. Charlie Gillete “The Sound of the City: The Rise of Rock and Roll” (1970)
44. Christa Wolf “Rozmyślania nad Christą T.” (1968)
45. Nik Cohn “Awopbopaloobop Alopbamboom: The Golden Age of Rock” (1968)
46. Michaił Bułhakow „Mistrz I Małgorzata” (1967)
47. Eugenia Ginzburg “Stroma ściana” (1967)
48. Hubert Selby Jr. „Piekielny Brooklyn” (1966)
49. Truman Capote „Z zimną krwią” (1965)
50. John Rechy “City of Night” (1965)
51. Saul Bellow “Herzog” (1964)
52. Spike Milligan “Puckoon” (1963)
53. Jessica Mitford “The American Way of Death” (1963)
54. Yukio Mishima „Na uwięzi” (1963)
55. James Baldwin “Następnym razem pożar” (1963)
56. Anthony Burgess “Mechaniczna pomarańcza” (1962)
57. George Orwell “W brzuchu wieloryba i inne eseje” (1962)
58. Muriel Spark “Pełnia życia panny Brodie” (1961)
59. dwutygodnik satyryczny “Private Ele” (1961 – )
60. Douglas Harding “On Having No Head: Zen and the Rediscovery of the Obvious” (1961)
61. John Cage “Silence: Lectures and Writing” (1961)
62. Frank Edwards “Strange People” (1961)
63. R. D. Laing “Podzielone ja” (1960)
64. David Kidd “All The Emperor’s Horses” (1960)
65. Keith Waterhouse “Billy kłamca” (1959)
66. Giuseppe Di Lampedusa “Gepard” (1958)
67. Jack Kerouac “W drodze” (1957)
68. Vance Packard “Ukryci doradcy” (1957)
69. John Braine “Wielka kariera” (1957)
70. Alberto Denti di Pirajno “A Grave for a Dolphin” (1956)
71. Colin Wilson “The Outsider” (1956)
72. Vladimir Nabokov “Lolita” (1955)
73. George Orwell “Rok 1984” (1949)
74. Ann Petry “The Street” (1946)
75. Richard Wright “Black Boy” (1945)
76. Dorothy Parker „The Portable Dorothy Parker” (1944)
77. Albert Camus „Obcy” (1942)
78. Nathanael West „Dzień szarańczy” (1939)
79. komiks dziecięcy „The Beano” (1938 – )
80. George Orwell „Droga na molo w Wigan” (1937)
81. Christopher Isherwood „Pan Norris się przesiada” (1935)
82. J.B. Priestley „English Journey” (1934)
83. Wallace Thurman „Infants of the Spring” (1932)
84. Hart Crane „The Bridge” (1930)
85. Evelyn Waugh „Vile Bodies” (1930)
86. William Faulkner „Kiedy umieram” (1930)
87. John Dos Passos „42 równoleżnik” (1930)
88. Alfred Döblin „Berlin Alexanderplatz” (1929)
89. Nella Larsen „Passing” (1929)
90. D.H. Lawrence „Kochanek Lady Chatterley” (1928)
91. F. Scott Fitzgerald „Wielki Gatsby” 1925
92. T.S. Eliot „Ziemia Jałowa” (1922)
93. magazyn literacki „Blast” pod redakcją Wyndhama Lewisa (1914-15)
94. Frank Norris „McTeague” (1899)
95. Eliphas Lévi „Magia Transcendentalna” (1896)
96. Comte de Lautréamont „Pieśni Maldorora” (1869)
97. Gustave Flaubert „Pani Bovary” (1856)
98. Edward Bulwer-Lytton „Zanoni” (1842)
99. Dante Alighieri „Piekło” z „Boskiej Komedii” (ok. 1308-1321)
100. Homer „Iliada” (ok. 800 p.n.e.)

Większość z nich znajdziecie w PeopleRead.me. Zapraszamy do nas.

Goodreads wybrał ulubione książki

Największy na świecie serwis społecznościowy dla miłośników literatury ogłosił laureatów Goodreads Choice Awards, najważniejszych, najbardziej miarodajnych nagród przyznawanych przez czytelników.

Użytkownicy Goodreads oddali łącznie dwa miliony głosów w dwudziestu kategoriach. Dzięki temu wiemy, jakie książki przypadły do gustu czytelnikom na całym świecie.

Niekwestionowanym liderem w kategorii literatury pięknej został Khaled Hosseini. Powieść “I góry odpowiedziały echem”, którą polscy czytelnicy już od ponad miesiąca mają okazję znać dzięki wydawnictwu Albatros, zdobyła łącznie 24 686 głosów, pozostawiając w tyle Jodi Picoult z powieścią “To, co zostało” (21 269 głosów).

A jakie książki najchętniej czytacie w PeopleRead.me?

 

Uwierz w ducha

Duch Steve’a Jobsa nie pozwala o sobie zapomnieć i próbuje zza grobu mieszać we współczesnym świecie, wieszcząc kolejną rewolucję technologiczną. Tym razem duch Jobsa i jego ziemski odpowiednik w postaci koncernu Apple’a ostro wkraczają w dziedzinę edukacji i konstruowania książek elektronicznych. Zaprezentowana podczas styczniowej konferencji w Nowym Jorku nowa aplikacja iBooks2 na iPada daje możliwość tworzenia interaktywnych książek, które potrafią wyświetlać obraz 3D oraz obsługiwać gesty. Aplikacja jest bezpośrednio powiązana ze sklepem iBooks Store, co znaczy nie mniej nie więcej, tylko tyle, że elektroniczna książka napisana za pomocą iBooks2 od razu w momencie publikacji trafia do na półkę sklepu i może być udostępnianiana lub kupowana przez użytkowników.

Apple widzi wykorzystanie swojego nowego cyfrowego dziecka przede wszystkim w kolaboracji z wydawnictwami publikującymi podręczniki szkolne i akademickie. Rzeczywiście cyfrowa edukacja wydaje się naturalnym środowiskiem dla iBooks2. Interaktywność i technologia publikacji w 3D dają możliwość atrakcyjnego i pełnego zobrazowania podręczników. Z drugiej strony nowa aplikacja zupełnie po cichutku rewolucjonizuje też możliwość publikacji własnych, autorskich e-booków. Teraz jeśli jesteś pisarzem, jeśli chcesz publikować swoją książkę w formacie elektronicznym, nie potrzebujesz już wydawcy lub dystrybutora. Teraz możesz sam złożyć swojego debiutanckiego e-booka i udostępnić go za darmo lub sprzedawać w iBooks Store. Jak podaje Apple zysk ze sprzedaży jest dzielony – 70 procent trafia do Ciebie jako autora, a reszta należy do Apple. To zupełnie odwrotnie niż dzisiaj. Tak więc wydawcy i właściciele empikowego potwora drżyjcie. Czas waszych 100 procentowych marży już niedługo mam nadzieję będzie tylko wspomnieniem. Wystarczy uwierzyć w ducha.

 

Zaszufladkowano do kategorii Blog

Koniec świata w Irlandii.

Do 1 stycznia 2012 roku mieszkańcy zielonej wyspy byli bogaci i szczęśliwi. Nie mieli złóż ropy naftowej, kopalni złota, albo fabryki uzdatniania uranu. Ale dysponowali prawami do książek Jamesa Joyce’a. Panowali nad kulturą europejską. Mogli uniemożliwić każdą publikację , każdą adaptację oraz każde tłumaczenie choćby jednego zdania swojego narodowego wieszcza. Nawet piosenki bez ich zgody nie można było zaśpiewać. Kiedy w 1988 roku brytyjska piosenkarka Kate Bush chciała w utworze”Sensual World” wykorzystać monolog Molly Bloom z “Ulisessa” usłyszała stanowcze nie. Może i dobrze. Powstała dzięki temu piękna piosenka, tylko nawiązująca do ducha “Ulissesa”. Pewnie piosenka nie byłaby tak przejmująca, gdyby Kate Bush musiała się trzymać dosłownie litery Joyce’a, a o wydaniu albumu “Sensual World” decydowała cała Irlandia.

Kiedy rok temu Kate Bush przygotowywała nową wersję swojego utworu, tym razem stosowną zgodę otrzymała. Był to symboliczny, ostatni gest panowania Irlandii nad kulturą europejską. Ostatnia zgoda. Heroiczna zgoda.

Gdyby Kate Bush poczekała kilka miesięcy w ogóle nie musiałaby pytać o zgodę. Mogłaby nagrywać i śpiewać każde zdanie Jamesa Joyce’a, adaptować i trawestować jego słowa. Tłumaczyć po swojemu na dowolny język. Tak właśnie wygląda nowy świat w którym obudzili się Irlandczycy. James Joyce przestał być ich własnością. Teraz każdy może dysponować jego spuścizną. James Joyce otrzymał w końcu szansę nowego pośmiertnego życia literackiego. Każdy twórca, wydawca czy użytkownik kultury może od nowego roku swobodnie korzystać z jego prac. W dowolnym celu, nieodpłatnie, w sposób nieograniczony. A ja wypatruję niecierpliwie polskiego tłumaczenia “Finnegans wake” . Podobno już wkrótce.

Zaszufladkowano do kategorii Blog